Vakava virus liikkeellä

บทนำ
ถนนวงแหวนสายตะวันออกจากบ้านผมมาที่ทำงาน ยังเป็นทุ่งโล่งเวิ้งว้างสีเขียว ถ้าวันไหนจังหวะดีๆ สามารถขับรถช้าได้โดยไม่รบกวนรถคันอื่น มีเวลาทอดสายตาไกลๆ บ้าง...การใช้เส้นทางดังกล่าวก็เข้าข่าย 'ความสุข' ชนิดหนึ่งได้เหมือนกัน

ผมใช้ถนนสายนี้มาได้ประมาณ 3 ปี เห็นความเปลี่ยนแปลงบางอย่างค่อยๆ เกิดขึ้นเป็นจังหวะ...ทุ่งหญ้าสีเหลืองแห้งในฤดูแล้งเปลี่ยนเป็นสีเขียวสดเมื่อถึงฤดูฝน...จากพื้นที่รกร้างในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำ ก็เริ่มมีรถขนดินและปั้นจั่นลงเสาเข็มเตรียมสร้างหมู่บ้านจัดสรร เมื่อถึงช่วงเศรษฐกิจ (ทำท่า) ดีขึ้น

บ้านหลังหนึ่งยืนโดดเดี่ยวอยู่ข้างถนนบนพื้นที่กว้างขวาง เมื่อ 3 ปีก่อนนั้นมันเป็นบ้านที่ยังสร้างไม่เสร็จ ถึงปัจจุบันก็ยังเป็นบ้านที่ยังสร้างไม่เสร็จอยู่เหมือนเดิม ที่เห็นคือโครงสร้างหลักทุกอย่างสมบูรณ์แล้ว มีหลังคากระเบื้องสีส้มสดใส ผนังบ้านฉาบปูนเปลือยยังไม่ลงสี ช่องประตูหน้าต่างใส่วงกบเรียบร้อยรอแต่บานประตูและหน้าต่าง

ดูจากพื้นที่และวิธีออกแบบโครงสร้าง เข้าใจว่าถ้าเสร็จสมบูรณ์ราคาขั้นต่ำคงประมาณ 4-5 ล้านขึ้นไป...แต่ตอนนี้เจ้าของหายไปไหนก็สุดจะคาดเดาชะตากรรม

เมื่อไม่กี่วันก่อนผมเพิ่งสังเกตว่า มีคนครอบครองบ้านร้างหลังนั้นเรียบร้อยแล้ว

ผู้หญิงวัยกลางคนนุ่งผ้าถุงใส่เสื้อคอกระเช้าสีตุ่นยืนอยู่บนระเบียงบ้าน เอวข้างหนึ่งมีเด็กกระเตงงอแง ส่วนมือข้างที่ว่างกำลังเก็บผ้าที่ตากอยู่บนราวลวด ถัดจากราวตากผ้าก็คือครัวขยาดย่อมๆ กระทะก้นดำแขวนอยู่เหนือเตาถ่าน วงกบหน้าต่างและประตูเข้าบ้านมีสังกะสีสีเขียวขึ้นสนิมวางกั้น...ทำหน้าที่แทนบานประตู

ครอบครัวของผู้หญิงคนนั้น คงมีอาชีพเป็นคนงานก่อสร้างหรืออะไรสักอย่างที่ใกล้เคียงกัน

ผมเดาเอาว่าแม้บ้านร้างหลังนั้นจะยังสร้างไม่เสร็จ ผนังปูนยังไม่ทาสี วงกบไม่มีบานประตู ทั้งบ้านโล่งเปลือยไม่มีของตกแต่งใดๆ นอกจากข้าวของวางระเกะระกะ มันอาจเป็นสลัมใต้หลังคาบ้านหรูในสายตาคนอื่น แต่สำหรับครอบครัวนั้น ยังไงๆ มันก็คือ 'บ้าน'

ผมคิดต่อเรื่อยเปื่อยว่า แล้วถ้าเจ้าของบ้านตัวจริงมาอยู่ล่ะ...เขาจะแต่งบ้านอย่างไร สมมติเจ้าของบ้านหลังนั้นเป็นคนประเภทมีแต่เงิน เขาอาจจะสั่งเฟอร์นิเจอร์รับแขกชุดหลุยส์วางใส่กลางบ้าน ประกบกับแจกันลายครามยุคราชวงศ์หมิง ถัดออกมาหน่อยตรงประตูทางเข้าอาจจะมีตุ๊กตาฮก-ลก-ซิ่ว คอยยืนต้อนรับแขก รั้วบ้านจะจ้างช่างมาหล่อรั้วอัลลอยด์สีเขียวฟ้าสลับทองมียอดแหลมๆ น่าเกลียดๆ พุ่งขึ้นฟ้า...ก็ยังไหว

แล้วถ้าเกิดผมร่ำรวยมีเงินซื้อบ้านขนาดนั้นได้บ้างล่ะ...ผมจะแต่งบ้านยังไง ผมก็อาจจะเลือกทำภายในบ้านให้โล่งและสะอาดเข้าไว้ ทาสีบ้านโทนนุ่มๆ แล้วเบรกด้วยสีจัดๆ เฉพาะบางจุด มีมุมนั่งเล่นสบายๆ วางโซฟาสไตล์โมเดิร์นไว้เอนหลังสักตัว ถ้ากลัวว่าบ้านจะโมเดิร์นจนเลี่ยนก็หาโต๊ะไม้งานดีไซน์ยุคคลาสสิกสำหรับวางหนังสือไว้สักตัว รั้วบ้านก็จะเลือกไม้สีขาวเตี้ยๆ เสร็จแล้วก็ปลูกไม้พุ่มไม้เลื้อยให้ครึ้มเข้าไว้ ฯลฯ

แต่ทั้งหมดนี้...ไม่ว่าจะเป็นบ้านของคนงานก่อสร้าง บ้านเถ้าแก่เจ้าของตัวจริง หรือสมมติว่าเป็นบ้านของผมก็ตาม ใช่หรือไม่ว่า ทั้งหลายทั้งปวงมันก็ล้วนปรุงแต่งจาก 'โครงสร้างอันเดียวกัน' ทั้งสิ้น...ที่เหลือก็คือ 'จริต' และ 'รสนิยม' ของแต่ละคนที่จะใส่กันลงไป

ของแบบนี้ไม่ใช่แค่เรื่องบ้านหรอกครับ แต่มันรวมไปถึงประเด็นอื่นๆ ด้วยไม่ว่าจะเป็นประเด็นของโลก สังคม ความสัมพันธ์ ความรัก หน้าที่การงาน ฯลฯ

รู้เหมือนกันครับว่า วัยอย่างผมยังไม่ควรรีบคิดอะไรปลงๆ แบบนั้น...แต่บางจังหวะชีวิตมันก็อดไม่ได้จริงๆ


อธิคม คุณาวุฒิ

Näyttää noita bugbear viruksia kilahtelevan postilootaan reippaasti ja jos sellaisen saa päälle niin täältä löytyy poistotyökalu.

Sophos's disinfection tool is available from the Sophos Anti-Virus
website:
http://www.sophos.com/support/bugbear.html