se oli joskus ala-asteella mut meni läpi vaivannäöstä. ja tarina alkaa näin.
"olipa kerran yksinäinen ratsastaja. oli hiljaista eikä kuulunut muuta kuin kopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopoti ja PRÖÖT, kunnes hevonen kupsahti.
OIKEESTI TÄÄ OLI HUONO!! mut tosi :)
"olipa kerran yksinäinen ratsastaja. oli hiljaista eikä kuulunut muuta kuin kopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopotikopoti ja PRÖÖT, kunnes hevonen kupsahti.
OIKEESTI TÄÄ OLI HUONO!! mut tosi :)
Vastaukset 4
Vanhimmat
että enoni ja kaverini setä ja isoveljeni luokkakaveri on kaikki myöskin "kirjoittaneet" tämän koulussa! Pieni legenda ja hyvä tuolla tarinalaa on kehuskella että on kirjoittanut... säälittävää jos mokaa niinkin hienon asian kuin ainekirjoitus!
Joku viisas on joskus sanonut, että totuus tulee lasten ja juoppojen suusta. Tässä tapauksessa kynästä ja voidaan miettiä kumpi on ollut asialla.
Pieni neuvo. Jatkossa mieti välilyönnin käyttöä. Termillä viitataan yleensä tyhjään tilaan, jota käytetään sanojen väliseen katkoon.
kirjoitit tällaisen aineen.
Entäs tänään? Kirjoitatko, ja jos kirjoitat, niin laitappa tekstiä esiin rohkeasti.
Olisiko se viisasta ja järkevää?
Minua ainakin kiinnostaisi verrata tätä aikaisempaa tekstiäsi tämän päivän tekstiisi.
Jospa siitäkin sitten minäkin, harrastajakirjoittaja, jotain oppisin tai ottaisin opikseni.
Tuota voisi tarjota esim. wsoy:lle. Pidän tarinan lakonisesta ihmiskuvauksesta. Siinä on myös autenttinen erämaan tunnelma.