YLIPÄÄLLIKÖN PÄIVÄKÄSKY
N:o 34.
Suomen kunniakkaan armeijan sotilaat!
Rauha on solmittu maamme ja Neuvosto-Venäjän välillä, ankara rauha, joka on Neuvosto-Venäjälle luovuttanut melkeinpä jokaisen taistelukentän, millä te olette vuodattaneet vertanne kaiken sen puolesta, mitä me pidämme kalliina ja pyhänä.
Te ette ole tahtoneet sotaa, te rakastitte rauhaa, työtä ja kehitystä, mutta teidät pakotettiin taisteluun, jossa olette tehneet suurtöitä, tekoja, jotka vuosisatoja tulevat loistamaan historian lehdillä.
Yli 15.000 teistä, jotka lähditte kentälle, ei enää näe kotejansa, ja kuinka monet ovatkaan ainiaaksi menettäneet työkykynsä. Mutta te olette myös jakaneet kovia iskuja, ja kun nyt parisataatuhatta vihollistamme lepää hangessa ja tuijottaa särkynein katsein tähtitaivaallemme, ei syy ole teidän. Te ette heitä vihanneet ja tahtoneet heille pahaa, vaan seurasitte sodan ankaraa lakia, tappaa tai kuolla itse.
Sotilaat! Olen taistellut monilla tanterilla, mutta en vielä nähnyt vertaisianne sotureita. Olen ylpeä teistä kuin olisitte omia lapsiani, yhtä ylpeä tuntureitten miehestä Pohjolassa kuin Pohjanmaan lakeuksien, Karjalan metsien, Savon kumpujen, Hämeen ja Satakunnan viljavien vainioitten, Uudenmaan ja Varsinais-Suomen lauheitten lehtojen pojasta. Olen yhtä ylpeä uhrista, jonka tarjoaa köyhän majan poika siinä kuin rikaskin.
Kiitän teitä kaikkia, upseereita, aliupseereita ja miehistöä, mutta tahdon erikoisesti painostaa reserviupseerien uhrautuvaa uljuutta, heidän velvollisuudentuntoaan ja etevyyttään, millä he ovat täyttäneet tehtävän, joka ei alkuaan ollut heidän. Niinpä on heidän uhrinsa prosenttimäärältään sodan korkein, mutta se on annettu ilolla ja horjumattomalla velvollisuudentunnolla...
Mannerheim
N:o 34.
Suomen kunniakkaan armeijan sotilaat!
Rauha on solmittu maamme ja Neuvosto-Venäjän välillä, ankara rauha, joka on Neuvosto-Venäjälle luovuttanut melkeinpä jokaisen taistelukentän, millä te olette vuodattaneet vertanne kaiken sen puolesta, mitä me pidämme kalliina ja pyhänä.
Te ette ole tahtoneet sotaa, te rakastitte rauhaa, työtä ja kehitystä, mutta teidät pakotettiin taisteluun, jossa olette tehneet suurtöitä, tekoja, jotka vuosisatoja tulevat loistamaan historian lehdillä.
Yli 15.000 teistä, jotka lähditte kentälle, ei enää näe kotejansa, ja kuinka monet ovatkaan ainiaaksi menettäneet työkykynsä. Mutta te olette myös jakaneet kovia iskuja, ja kun nyt parisataatuhatta vihollistamme lepää hangessa ja tuijottaa särkynein katsein tähtitaivaallemme, ei syy ole teidän. Te ette heitä vihanneet ja tahtoneet heille pahaa, vaan seurasitte sodan ankaraa lakia, tappaa tai kuolla itse.
Sotilaat! Olen taistellut monilla tanterilla, mutta en vielä nähnyt vertaisianne sotureita. Olen ylpeä teistä kuin olisitte omia lapsiani, yhtä ylpeä tuntureitten miehestä Pohjolassa kuin Pohjanmaan lakeuksien, Karjalan metsien, Savon kumpujen, Hämeen ja Satakunnan viljavien vainioitten, Uudenmaan ja Varsinais-Suomen lauheitten lehtojen pojasta. Olen yhtä ylpeä uhrista, jonka tarjoaa köyhän majan poika siinä kuin rikaskin.
Kiitän teitä kaikkia, upseereita, aliupseereita ja miehistöä, mutta tahdon erikoisesti painostaa reserviupseerien uhrautuvaa uljuutta, heidän velvollisuudentuntoaan ja etevyyttään, millä he ovat täyttäneet tehtävän, joka ei alkuaan ollut heidän. Niinpä on heidän uhrinsa prosenttimäärältään sodan korkein, mutta se on annettu ilolla ja horjumattomalla velvollisuudentunnolla...
Mannerheim
Vastaukset 2
Vanhimmat
ПРИКАЗ
ГЛАВНОКОМАНДУЮЩЕГО
N:o 34.
Солдаты героической Финской армии!
Мир заключен между нами и Советской Россией, суровый мир, согласно которому Советской России переходят почти все боевые поля, где Вы проливали кровь за то, что мы считаем дороже и священнее всего.
Вы не хотели войны, Вы любите мир, труд и развитие, но Вас заставили воевать, где Вы проделали большие дела, которые столетиями будут освещать страницы истории.
Свыше 15000 из Вас, ушедших на фронт, больше не увидят свой дом и многие навсегда потеряли трудоспособность. Но и Вы давали тяжелые удары и теперь, когда двести тысяч врагов лежат в снегу или с разбитым лицом смотрят на звездное небо - вина не Ваша. Мы не имели против них злобу и не хотели им худого, но придерживались строгого военного закона - убивать или самим умереть.
Солдаты! Я сражался во многих местах, но еще не видел таких солдат, как Вы. Я горжусь Вами, как будто Вы являетесь моими детьми. Одинаково горжусь я за сынов Похьёла [Севера], за сынов карельских лесов, за сынов высот Саво, са сынов урожайных полей Хяме и Сатакунта. Одинаково горжусь за жертву, которую приносит заводской рабочий и сын бедного дома, как и богатый.
Благодарю Вас всех, офицеров, младших офицеров, личный состав и особенно хочу отметить героизм офицеров резерва, за их способность выполнять задание, которое в начале не являлось их заданием. Процент жертв среди них за время войны свыше других.
Благодарю офицеров штабов за умение и неустанную работу и, наконец, благодарю ближайших своих помощников - начальника главного штаба, командующих армий, корпусов и дивизий, которые часто невозможное превращали в возможное.
Благодарю финскую армию всех видов вооружения, которые творили героические дела с первых дней войны. Хвалю за храбрость, при помощи которой она нападала против в несколько раз превосходящих сил противника, который частично вооружен неизвестным видом оружия, и упорство, при помощи которого она держалась за каждый дюйм родной земли. Свыше 1500 русских погибших танков и 700 самолетов говорят о героических делах, которые часто выполняли отдельные лица.
С радостью и гордостью думаю о Лотта-Свярд Финляндии за их участие в войне, за их самопожертвование и неустанную работу на отдельных участках, что освободило тысячи мужчин на передовые линии.
Их дух способствовал и укреплений армии. На почетном месте стояли также все время те тысячи рабочих, которые часто добровольно во время воздушных налетов работали у станка, готовя для армии необходимое, и те, которые независимо от огня неприятеля, работали в огне для устройства позиции. Благодарю из за работу.
Независимо от героизма и храбрости правительство вынуждено было заключить мир на жестоких условиях, что однако понятно.
Армия наша была маленькая, резервы и кадры недостаточные. Мы не были подготовлены к бойне против Великой державы. Защищая границы, наши героические солдаты должны были упорно добывать то, что не доставало. Строить оборонительные линии, которых не было, нужно было получить помощь, которую не получили. Надо было доставать оружие и припасы в период, когда все страны бешено готовятся против бури, охватывающей мир.
... päiväkäsky tänne kansainvälisen politikan alueelle on joutumut?