Oliko Suomen ilmavoimien lentokalustossa aienmin F4 Phantom -hävittäjiä? Muistaakseni niitä oli vielä 10 vuotta sitten, mutta kun tuossa yritin wikipediasta Suomen ilmavoimien historiaa pällistellä, niin en löytänyt siitä minkäänlaista mainintaa.
F4 Suomen ilmavoimissa?
taidan olla seniili
40222
0Äänestä
Muut lukivat myös
Ketjusta on poistettu 1 sääntöjenvastainen viesti.
Odottaa vastausta
Näihin keskusteluihin ei ole vielä vastattu. Ole ensimmäinen.
Vastaukset 40
Vanhimmat
Ei ollut. Ei ole koskaan ollut. Muistat väärin.
Kyllä suomalaiset F4:t on vanhempaa perua.
http://fi.wikipedia.org/wiki/Martinsyde_F.4_Buzzard
Ei tainnut Phantom olla kaupan kuin liittolaismaille silloin kun Suomi suihkuhävittäjiä osteli kylmän sodan aikana. Olisi varmasti ollut myös tuhottoman kallis persaukiselle Suomelle ostaa ja ylläpitää.
60- ja 70-luvuilla meille hankittiin MiG-21 ja Draken. Kelpo pelejä molemmat, ei siinä mitään. Mutta mieluusti oltaisiin saatu siirtyä Mirage-aikakauteen tuolloin kun Mirage III ihastutti kaikki. Siitä ois ollu helppo siirtyä uudelle aikakaudelle Mirage 2000-koneilla 90-luvulla ja seuraavalle lähitulevaisuudessa Rafalen siivin.
Ranskalaiset handlaa hienosti tuon sotilasilmailutekniikan.
Mirage oli jo tuolloin vanhentunut ase.
Eikä tilanne ole siitä muuttunut.
Korkkareissasi on vain propellikoneita?
Mirage olisi ollut hyvä valinta.
Drakenit saatiin vuokralle ja halvalla vaihtokaupalla. Se oli aikansa parhaita koneita juuri Suomen käyttöön. Riittävä hävittäjäaseistus ja hyvä tiedustelukyky. Mihinkään muuhunhan Suomi ei lentoasetta tarvitse. Moottoritkaan eivät olisi olleet ongelma, sillä RR antoi Ruotsin valmistaa ne itse. Siihen ei USA olisi pystynyt sorkkimaan.
Kekkonen ja politiikka estivät Mirage- kaupat. Kyllä niitä käytiin koelentämässä ja kaikki tiedot annettiin Suomelle. Silloinen komentaja oli Mirage myönteinen. Myöhemmät pelkkiä jees-nuolen-politiikon-pyyllyn-jos-saan-olla-miehiä!
Vastakkain oli taas Miraget - Hornetit. Taas fansmannit jätettiin, vaikka heidän ehtonsa olivat huippuluokkaa. Hornettien hinnalla 112 Miragea! Vastaostoiksi olisi tullut 130 % tarjous metalliteollisuus- ja puuteollisuuskamaa! Siis yli tuplaten! Mukaan uusin Exocet-ohjus ja parannetut MMaca ilmasta maahan ohjus. Mihin me tarvitsemme USA:n 130 km liitopommit ja 280 km ohjuspommit. Ei ainakaan puolustukseen, vaan hyökkäykseen. Minne?
No pitäähän niitä Hornetteja jotenkin kyetä käyttämään hyödyksi. Ilmataistelut kun ovat nykyisin perin harvinaisia ja naton operaatiot kun tuppaavat olemaan pääasiassa pommituslentoja kapinoiviin siviilikohteisiin. Eihän USA tarvitse passiivista jäsenvaltiota mihinkään. Pitäähän se aktiivisuus jotenkin todistaa ja tarvittaessa osallistua valloitusoperaatioihin, joilla varastetaan toisten luonnonvarat syyllistämällä heitä terroristeiksi, tekaistuin perustein. Ei nämä meidän Jee-jees-Käteiset ja Häkäpöntöt saa Suomeen natojäsenyyttä ilmaiseksi. Virokin antoi omia maa-alueitaan amerikkalaisten käyttöön ja maksaa hulvattoman kallista hintaa ulkoistetusta puolustuksesta.
Pariisin sotilasilmailun messuilla oli 1992 tilanne, jossa Dassaultin pääjohtaja avajaispuheessaan hämmästytti kaikkia. Neuvostoliitto oli hajonnut ja tiedettiin sotilaskoneille koittavan uudet ajat. Vapaasti kerrottuna pääjohtaja lausui, viitaten Suomeen, joka oli juuri valinnut hornetit eli alistunut USA:n määräilyyn.
"Koneemme ovat vertailukelpoisia minkä tahansa muun valmistajan kanssa! Ehkä nyt vihdoin saamme vapaasti myydä koneitamme natoystävillemme ja puolueettomiin maihin! Aina on USA:n kongressi ja Martin-Lockheed tuhonnut kauppamme vetoamalla koneidensa ja naton yhteneväisyyteen, tai sotilaskauppapolitiikkaan!"
Puhe oli kuuma silloin ja nytkin tarkasteltuna USA:n kongressi painosti Norjan ostamaan heiltä. Se tekee Obamalla valtavaa peerrrää sekä uhkailua Intialle. Itävalta ja Pakistan eivät voi ostaa vapaasti Miragea. Itävaltaa kiristetään kalliiden USA:n siviilitutkalaitteistojen ja helikopterien myynnillä/kiellolla ja Pakistania Afganistanilla ja Intia-kortilla.
Euroopan oma hävittäjä/tiedustelu/hyökkäyskone ei valmistu koskaan sellaiseksi , kun halutaan. Se on jo 9 vuotta myöhässä. Suuren EU:n kuljetuskoneen proto on lentänyt pelkkiä koelentoja 3 vuotta ja sarjavalmistuksesta ei ole tietokaan. Taustalla häärii USA-myönteiset politiikot Espanjassa, Italiassa, Hollannissa ja Englannissa.
Nojaa. Kyllähän Rafale ainakin Intian ilmavoimien järjestämän puolueettoman kisan voitti. Tosin vain siksi että ranskalaiset suostuivat myymään Rafalea -Eurofighteria halvempaan hintaan. Kisahan kesti kauan, kun molemmat osapuolet venyivät tarjouskaupassa äärimmilleen. Tiedetään että Eurofighter on hieman suorituskykyisempi, mutta myös kalliimpi.
http://timesofindia.indiatimes.com/india/Dassault-Rafale-wins-MMRCA-deal-beating-Eurofighter-Typhoon/articleshow/11700801.cms
Intiahan hankki aienmin yhden maailman suorituskykyisimmistä taistelukoneista kalustoonsa. Eli Sukhoi Su-30MKI:n, joka on ilmataistelussa aivan suvereeni. Käyttökustannuksetkin ovat suuret, mutta Intialla taitaa olla varaa niillä lennellä.
http://en.wikipedia.org/wiki/Su-30MKI
Paremmuus riippuu siitä minnepäin tarkastelja on kallellaan.
Pahasti parahti Clintonin ämmä Bukaman kanssa, kun Putin ilmoitti, että Venäjän ilmavoimat saavat 1 400 kpl uusimpia Sohkol, Mig, Jak ja An konekalustoa vuoteen 2022 mennessä. Sarjatuotantoon pannaan mm. 2000- luvun Sohkol 53 ja 55, jotka koelennoissan ovat olleet ylivertaisia Us-kalustoon. Lienevät tyylipuhtaita ensi-iskun hyökkäyskoneita. Tulevat siis huomaamatta, kovaa sitten laukaisevat ja häipyvät.
Kerrotko mitä nämä "Sohkol"it oikeen on, Sukhoita vai? Ja mitäs nämä 53 ja 55 mallit mahtavat olla?
Tollasia olle olemassakaan..
Antonovit ovat ukrainalaisia ja kuljetuskoneita, Yakeja ei enää tehdä ja Migiltäkään ei ole uusia malleja tulossa.
No meneppäs sinä siitä sinne USA:n ihmemaahan nussimaan sitä F15:aa pakoputkeen, kun olet noin amerikkalaisten valheisiin rakastunut.
Voi hyvää päivää mikä mistään tietämätön provoava idiootti.
Jos olet viestejäni yhtään lukenut niin enemmän olen Venäjän kannalla ja USAta vastaan, mutta en puhu aivan täyttä paskaa ja tiedän mistä puhun.
Eniten vituttaa jos tollaset päästä heitetyt jutut joita aivan totena pidetään.
Ota asioista selvää ennenkö kirjotat yhtään mitään.
Eikö sun Korkkareissa ole enää kuvia? Translaatiossa venäjästä suomeen Sohkol on lähempänä oikeaa muotoa. (googlaa kun et mitään tiedä) Antonov tehdas pyörii Uralin lähellä Gisrm Gakissa. Yakista en tiedä, mutta Jak tekee koneita ja heidän eräs parhaista on koulutuskone Jak 30 googalaa taas paisepnetu!
Vai että sinua vituttaa päästä heitetyt jutut. No mikäs se sinun käsityksesi on siitä totuudesta. Sekö mikä lukee amerikkalaisten hallinnoimassa wikipediassa?
Siellähän oikeastaan kaikki jenkkien aseet esitellään jotenkin muita parempina, kylläkin hieman vaatimattomaan sävyyn. Venäläisten, eurooppalaisten ja muiden vehkeet selvästi heikompina. Siellä ei edes yksityishenkilöt voi muokata esim. F35 ja F22 käsitteleviä artikkeleita, koska ne on estetty. Sen sijaan Eurofighteria Typhoonia käsittelevää artikkelia on alituisesti väärennelty amerikkalaisten toimesta. Tällä konstilla yritetään mm. tietoisesti harhauttaa paitsi päättäjiä, myös yksityishenkilöitä. Venäläisten koneita käsitteleviä artikkeleita voi kuka tahansa käydä näpertämässä, koska niitä ei ole ensinkään tarkistettu ja senpä vuoksi siellä lukee paljon puhdasta paskaa. Länsimaisten koneiden onnettomuustilastot ovat tiettävästi 10 kertaa korkeammat, mutta tätä ei wikipediassa tietoisesti mainita. Amerikkalaiset hallitsevat netin suosituimpia tiedonvälitysohjelmia ja siellä lukee vain se, mitä amerikkalaiset haluavat siellä lukevan.
Netti ja Wiki ovat kaikille avoimia. Kukaan ei tee ostopäätöksiä niiden perusteella.
Olet sekä typerä että lapsellinen noissa jutuissasi.
Ai mun pitäis venäläisenä googlettaa miten Suhkoi (eng. kirj. asu) translitteroidaan? Сухой = Suhoj (suom. kirj. asu) noin ihan prikulleen venäjästä suomeen. En kyllä tajua miten siitä Sohkolia saat tekemäläkään.
Antonovilla ei ole omaa tehdasta vaan sopimusvalmistajat kokoavat koneita Harkovassa (Ukraina), Novosibirskissä (Venäjä) ja Tashkentissä (Uzbekistan), päämaja on edelleen Kiovassa ja Antonov on edelleen ukrainalainen.
Yak on eng. kirjoitusasu Jakille niinkuin pitäis tietää. Yak-30 ei todellakaan ollut mikään kummoinen koulutuskone kun hävisi kilpailun Tsekkiläiselle L-29 koneelle, jota NL tilas, eikä Yak-30 ikinä päätynyt tuotantoon. Että siitä vaan googlaan, pentu.
Tällä hetkellä Yak ei valmista yhtään mitään.
Ihan oikeesti mee nyt muualle trolli jos et vaivaudu ottaan asioista selvää vaan tahallaan jauhat paskaa.
Samaa mieltä, eikä internet rajoitu Wikipediaan, meinaako tuo yksi, että venäjää ymmärtävä en tajuaisi vaikka venäläisiä sivustoja lueskella?
Missään kohtaa en myöskään kehunut US- koneita, enkä haukkunut venäläiskoneita, laitoin vaan pari faktaa pöytään ja sekös paskanjauhajaa vitutti.
Sää oot hieno venäläinen, kun saat venäjänkieleen H-kirjaimenkin! Se on saavutus, kuin saisi kiehuvaan veteen jäätä!
Sitä vastoin venäjänkielessä on J-kirjain, joten pipipäisenä sun pitää se vääntää Y:ksi?
Jak oli ilmailumessuilla esittelemässä kesällä uutuustuotantoaan. Seisoin koneen vieressäkin. Sinä et siellä ollut!
Antonov jättikonetta tehdään/kootaan Uralilla. Olen vieraillut tehtaan sisällä! Sinä et siellä ole olut!
Kumpi kooklaa ja luulee asioista?
Су-27
Материал из Википедии — свободной энциклопедии
Текущая версия страницы пока не проверялась опытными участниками и может значительно отличаться от версии, проверенной 11 декабря 2011; проверки требуют 105 правок.
Перейти к: навигация, поиск
Су-27
Sukhoi Su-27SKM at MAKS-2005 airshow.jpg
Су-27СКМ на авиасалоне МАКС-2005
Тип истребитель
Разработчик Флаг СССР/Флаг РоссииОКБ Сухого
Производитель Флаг СССР/Флаг России КнААПО
Главный конструктор М. П. Симонов
Первый полёт 20 мая 1977 года (Т10-1)
20 апреля 1981 года (Т-10С/Т10-7)
Начало эксплуатации 1984 год
Статус эксплуатируется
Основные эксплуатанты Флаг ВВС России ВВС России
Флаг Китая ВВС Китая
Флаг ВВС Украины ВВС Украины
Флаг Казахстана ВВС Казахстана
Другие см. ниже↓
Годы производства с 1984 года
Единиц произведено около 600
Варианты Су-27М
Су-30
Су-33
Су-33УБ
Су-34
Су-27СМ2
Су-35
Су-37
П-42
Shenyang J-11
Commons-logo.svg Изображения на Викискладе
Су-27 (внутреннее обозначение: изделие 10В[1], по кодификации НАТО: Flanker, Флэ́нкэр — англ. «Заходящий с фланга», прозвище — «Пижон») — советский/российский многоцелевой высокоманевренный всепогодный истребитель четвёртого поколения,[2] разработанный в ОКБ Сухого и предназначенный для завоевания превосходства в воздухе. Главными конструкторами Су-27 в разное время были Наум Семёнович Черняков, Михаил Петрович Симонов, А. А. Колчин и А. И. Кнышев.
Первый полёт прототипа состоялся в 1977 году, а в 1984 году самолёты начали поступать в авиационные части. На текущий момент является одним из основных самолётов ВВС России, его модификации состоят на вооружении в странах СНГ, Индии, Китае и других странах.
На основе Су-27 разработано большое количество модификаций: учебно-боевой Су-27УБ, палубный истребитель Су-33 и его учебно-боевая модификация Су-33УБ, многоцелевые истребители Су-30, Су-27М, Су-35С, фронтовой бомбардировщик Су-34 и другие.
Содержание
1 История создания
1.1 Начало разработок
1.2 Прототипы
1.2.1 Т-10
1.2.2 Т-10С
1.3 Принятие на вооружение
2 Конструкция
2.1 Планер
2.2 Силовая установка
2.3 Бортовое оборудование и системы
2.4 Оптическая система поиска и прицеливания
2.5 Интегрированная система управления вектором тяги и контроля над полетом
2.6 Кабина
3 Вооружение и оборудование
3.1 Варианты размещения ракет «воздух — воздух» на самолёте Су-27С
4 Модификации
5 Сравнение с другими истребителями
5.1 Мнения лётчиков (сравнение с F-15D)
5.2 Cope India 2004
6 Фигуры высшего пилотажа
7 Аварии и происшествия
8 Боевое применение
9 Эксплуатация
10 Места дислокации Су-27 на территории РФ (в том числе бывшие)
11 Модификации
12 Авиасимуляторы
13 Тактико-технические характеристики
14 Рекорды
15 См. также
16 Примечания
17 Литература
18 Ссылки
История создания
Начало разработок
В конце 1960-х в ряде стран началась разработка перспективных истребителей четвёртого поколения.
Первыми к решению этой проблемы приступили в США, где ещё в 1965 году был поставлен вопрос о создании преемника тактического истребителя F-4C «Фантом». В марте 1966 года была развёрнута программа FX (Fighter Experimental).
Проектирование самолёта по уточнённым требованиям началось в 1969 году, когда самолёт и получил обозначение F-15 «Игл» (англ. Eagle). Победителю конкурса по работе над проектом, фирме «Макдоннел Дуглас», 23 декабря 1969 был выдан контракт на постройку опытных самолётов, а в 1974 году появились первые серийные истребители F-15A «Игл» и F-15B.
Прототипы
Т-10
Первый прототип Т-10-1.
В 1975—1976 годах стало ясно, что первоначальная компоновка самолёта обладает существенными недостатками[4]. Тем не менее, опытный образец самолёта (получивший название Т-10-1) был создан и поднялся в воздух 20 мая 1977 (пилот — заслуженный лётчик-испытатель Герой Советского Союза Владимир Ильюшин).
В одном из полётов Т-10-2, пилотируемый Евгением Соловьёвым, попал в неисследованную область резонансных режимов и разрушился в воздухе. Лётчик погиб[5].
В это время стали поступать данные об американском F-15. Неожиданно выяснилось, что по ряду параметров машина не отвечает техническому заданию и значительно уступает F-15. Например, разработчики электронной аппаратуры не уложились в отведённые им массогабаритные рамки. Также не удалось реализовать заданный расход топлива. Перед разработчиками возникла нелёгкая дилемма — либо довести машину до серийного производства и сдать заказчику в существующем виде, либо предпринять радикальную переработку всей машины. Было принято решение начать создание самолёта практически с нуля, не выпуская машину, отстающую по своим характеристикам от главного конкурента[4].
Т-10С
В кратчайшие сроки была разработана новая машина, в конструкции которой были учтены опыт разработки Т-10 и полученные экспериментальные данные. И уже 20 апреля 1981 года опытный самолёт Т-10-17 (другое обозначение Т-10С-1, то есть первый серийный), пилотируемый В. С. Ильюшиным поднялся в небо. Машина была значительно изменена, почти все узлы созданы «с нуля». Множество нововведений было в конструкции фюзеляжа: на Т-10 одна из кромок крыла была скруглённой (как на МиГ-29). На Т-10С крыло имело полностью трапециевидную форму. На Т-10 кили располагались над двигателями, затем их установили по бокам. Носовая стойка шасси была отодвинута на 3 метра назад для того, чтобы брызги при взлёте или посадке после дождя не попадали в воздухозаборники. Ранее тормозные щитки находились в нижней части фюзеляжа, но при их выпускании на самолёте начиналась тряска. На Т-10С тормозной щиток установлен за кабиной лётчика. В этой связи фонарь кабины не сдвигался назад, как на Т-10, а открывался вверх. Были изменены обводы носовой части самолёта. Число узлов подвески ракет увеличилось с 8 до 10.
Полученные при испытаниях данные показали, что был создан действительно уникальный самолёт, по многим параметрам не имеющий аналогов в мире. Хотя и тут не обошлось без катастроф: во время полёта 22 декабря 1981 года на скорости 2300 км/час в критическом режиме из-за разрушения носовой части самолёта погиб лётчик-испытатель Александр Сергеевич Комаров. Некоторое время спустя, на этом же режиме в аналогичную ситуацию попал Н. Садовников. Только благодаря большому мастерству летчика-испытателя, впоследствии Героя Советского Союза, мирового рекордсмена, полет завершился благополучно. Н. Ф. Садовников посадил на аэродром повреждённый самолёт — без большей части консоли крыла, с обрубленным килем — и тем самым предоставил бесценный материал разработчикам машины. В срочном порядке были проведены мероприятия по доработке самолёта: усилена конструкция крыла и планера в целом, уменьшена площадь предкрылка[3].
В дальнейшем самолёт подвергался многочисленным доработкам, в том числе и в процессе серийного производства.
Принятие на вооружение
Первые серийные Су-27 стали поступать в войска в 1984 году. Официально на вооружение Су-27 принят постановлением правительства от 23 августа 1990 года, когда были устранены все основные недостатки, выявленные в испытаниях. К этому времени Су-27 уже более 5 лет находились в эксплуатации. При принятии на вооружение в ВВС самолёт получил обозначение Су-27С (серийный), а в авиации ПВО — Су-27П (перехватчик).
Конструкция
Планер
Проекции Су-27.
Турбулентные потоки на Су-27.
Су-27 выполнен по нормальной аэродинамической схеме и имеет интегральную компоновку: его крыло плавно сопрягается с фюзеляжем, образуя единый несущий корпус. Стреловидность крыла по передней кромке составляет 42°. Для улучшения аэродинамических характеристик самолёта на больших углах атаки оно оснащено корневыми наплывами большой стреловидности и автоматически отклоняемыми носками. Наплывы также способствуют увеличению аэродинамического качества при полёте на сверхзвуковых скоростях. Также на крыле расположены флапероны, одновременно выполняющие функции закрылков на взлётно-посадочных режимах и элеронов. Горизонтальное оперение состоит из цельноповоротного стабилизатора, при симметричном отклонении консолей выполняющего функции руля высоты, а при дифференциальном — служащего для управления по крену. Вертикальное оперение двухкилевое.
Силовая установка
Базовый Су-27 оснащен парой широко разнесенных турбореактивных двухконтурных двигателей АЛ-31Ф с форсажными камерами, расположенными в мотогондолах под хвостовой частью фюзеляжа. Разработанные конструкторским бюро «Сатурн» двигатели отличаются низким расходом топлива как на форсаже, так и на режиме минимальной тяги. Масса двигателя составляет 1520 кг. В настоящее время производится в Уфимском Моторостроительном Производственном Объединении (УМПО).
Двигатели состоят из четырёхступенчатого компрессора низкого давления, девятиступенчатого компрессора высокого давления и одноступенчатых охлаждаемых турбины высокого и низкого давления, а также форсажной камеры. Разделение двигателей было продиктовано необходимостью уменьшить взаимное влияние, создать широкий внутренний туннель для нижней оружейной подвески и упростить систему всасывания воздуха; между двигателями находится балка с контейнером тормозного парашюта. Воздухозаборники снабжены сетчатыми экранами, которые остаются закрытыми до тех пор, пока носовое колесо не оторвется от земли при взлете. Концентрические сопла форсажных камер охлаждаются воздушным потоком, проходящим между двумя рядами «лепестков». На некоторых модификациях Су-27 в хвостовой балке предполагалось устанавливать РЛС заднего обзора (при этом тормозной парашют переносился под корпус самолёта).
На модернизированных истребителях Су-27СМ2 устанавливаются более мощные и экономичные двигатели АЛ-31Ф-М1, оснащенные управляемым вектором тяги. Тяга двигателей была повышена относительно базового двигателя АЛ-31Ф на 1000 кгс, расход топлива при этом был снижен с 0,75 до 0,68 кг/кгс*ч[7], а увеличение до 924 мм диаметра компрессора позволило поднять расход воздуха до 118 кг/с[7]. АЛ-31ФП (на некоторых модификациях Су-30) и более совершенные «Изделие 117С» (на Су-35), оснащенные поворотным соплом с отклоняемым на ±15° вектором тяги, что значительно увеличивает маневренность самолёта.
На других модификациях истребителя также устанавливаются модернизированные двигатели с управляемым вектором тяги АЛ-31Ф-М1, АЛ-31ФП и Изделие 117С. Ими оснащаются глубоко модернизированные самолёты Су-27СМ2, Су-30 и Су-35 соответственно. Двигатели значительно повышают маневренность и, прежде всего, позволяют управлять самолётом на околонулевых скоростях и выходить на большие углы атаки. Сопла двигателей отклоняются на ±15°, что позволяет свободно менять направление полета как по вертикальной, так и по горизонтальной оси.
Большой объём топливных баков (около 12 000 л) обеспечивает дальность полёта до 3900 км и боевой радиус до 1500 км. Размещение подвесных топливных баков на базовых моделях не предусмотрено[3].
Бортовое оборудование и системы
Бортовое оборудование самолёта условно делится на 4 независимых, функционально связанных комплекса — система управления вооружением (СУВ), пилотажно-навигационный комплекс (ПНК), комплекс связи (КС) и бортовой комплекс обороны (БКО).
Оптическая система поиска и прицеливания
Являющаяся частью комплекса вооружения базового Су-27 электрооптическая система ОЭПС-27 включает в себя лазерный дальномер (эффективная дальность до 8 км) и инфракрасную систему поиска и прицеливания (ИРСТ) (эффективная дальность 50-70 км). В этих системах применяется та же оптика, что и в зеркальных перископах, сочлененных с координирующим стеклянным шаровым сенсором, который перемещается по высоте (10° при сканировании, 15° при наведении) и азимуту (60° и 120°), что позволяет датчикам оставаться «направленными». Большим преимуществом ОЭПС-27 является возможность скрытного наведения на цель.
Интегрированная система управления вектором тяги и контроля над полетом
Управление соплами двигателя АЛ-31ФП интегрированы в систему контроля над полетом (СКП) и программное обеспечение. Управление соплами производится через цифровые компьютеры, которые являются частью всей СКП в целом. Поскольку движение сопел полностью автоматизировано, пилот не занят управлением отдельными векторами тяги, что позволяет ему полностью сосредоточиться на управлении самолётом. Система СКП сама реагирует на любое действие пилота, работающего, как обычно, ручкой и педалями. За время существования Су-27 система СКП претерпела существенные изменения. Первоначальная СДУ-10 (радиоуправляемая система дистанционного управления), которая устанавливалась на ранних Су-27, имела ограничения по углу атаки, отличалась вибрацией ручки управления вектором тяги. На современных Су-27 установлена цифровая СКП, в которой функции контроля тяги продублированы четырёхкратно, а функции контроля отклонения от курса — трехкратно.
Juu .. piruutaan venäläiset puhuvat Gitleristä, Mannergeimistä ja Gaminasta (=Hamina). Mitä vielä googlaat?
Tässä ei ole puhuta Y tai J englanninkielestä, vaikka koulussa sen opitkin! Puhuttiin venäjän kielen aakkosista ja niiden tranaslimitoinnista kieleen, kuten suomi ja eesti.
Voi miten hurja oletkaan kopiomaan venäläiseltä mainossivuta tekstiä!
Jotkut venäläiset (alueesta riippuen) tosiaan muiden kielien H:n vääntävät G:ksi, eivät omaa H:ta! Suhoi on Suhoi eikä Sugoi. Noi edelliset esimerkit kyllä pitää paikkansa.
Vastaavasti jotkut venäläiset vääntävät oman G:n H:ksi (gorod = horod, suom. kaupunki) tunnetuimpana esimerkkinä Gorbatsev.
Mutta väistelit sitten kokonaan aihetta tai vihdoin ja viimeinkin näköjään myönnät, ettet pysty mihinkään vastaamaan, ainoastaan viemään juttua sivuraiteille.
On muuten kopiot ainoataan venäläisestä Wikipediasta, ei edes mainossivusta.
En kyllä ymmärrä, että mitä tuo uhoaja nyt saa sillä aikaiseksi, että kopio tänne venäläistä Wikiä?
hi hiii hiii , kun hhiii selittää ja selittää hiii hiii selittää.. hiiin
Ei ikimaailmassa translitteroida noin. Ehkä jossakin anglo-juutalaisessa kielessä, mutta ei suomeen!
"esimerkkinä Gorbatsev."
En edes puhunut translitteroinnista missään kohdassa, lue se viesti uudelleen ja lopeta trollaaminen, kun et sitäkään osaa tehdä.
Suomi ei luultavasti enää saa ostaa muuta, kuin USA- koneita. On käynyt kuin Norjalle, Kreikalla ja Sveitsille. Eurokone on, kuten tuossa sanotaankin tuomittu vain koeluun ja pitämään tehtaat valmiina valmistamaan jotakin muuta konetta, kun asiat Lähi-idässä painetaan sotaan.
ihan mitä koneita haluaa niin kuin tähänkin asti. Sama koskee kaikkia muitakin maita.
Ostopäätöksiin vaikuttavat monet tekijät. Palstan höpöjutut eivät ollenkaan.
Taas Korkkari- tiedottaja "tietää"?
joillekin olevan tuo Korkkari ainoa päähän mahtuva. Sieltäkö nuo höpinät on peräisin?
Material de casco: aleación de aluminio del Mar-grado Año construido: 2010
Longitud (m): 7.35
Especificaciones
El barco anfibio MIRAGE-7 en el amortiguador de aire se piensa para la operación a lo largo de todo el año en el agua y la tierra relativamente plana.
El barco anfibio MIRAGE-7 en el amortiguador de aire se piensa para la operación a lo largo de todo el año en el agua y la tierra relativamente plana
El aerodeslizador de la capacidad de carga de 700 kilogramos se funciona en las temperaturas ambiente a partir de -25 grados C a 40 grados de C sin el calentador del motor del prearranque y a partir de -30 grados C a 40 grados de C con el calentador del motor del prearranque.
Condiciones de funcionamiento:
Riegue los lavabos con altura de onda de hasta 1.2 m, aguas bajas herbosas, tundra, nieve, ríos con hielo de deriva y durante freezeup.
Características distintivas:
• Salón desmontable del pasajero. Dos miembros de equipo pueden separar o instalar el salón en las condiciones de campo en el plazo de 10 minutos. Esto permitirá poner la carga en la pieza central del aerodeslizador
• Plataforma desmontable del cargo con la rampa que se puede instalar en vez del salón del pasajero en el plazo de 10 minutos. Permite transportar la carga con las dimensiones máximas LxBxH = 3,4x1,7x1,5 M. Puede también ser utilizada para cargamento-descargar de vehículos autopropulsantes o los zambullidores y equipo de elevación del agua
• lona Rápido-desmontable que se puede instalar en vez del salón del pasajero solamente o junto con la plataforma del cargo.
• Una versión del aerodeslizador con el salón no-desmontable del cargo y del pasajero y las paredes laterales de la abertura
• Las dimensiones LxBxH = 6,81x2,20x2,22 m del transporte son convenientes para el transporte en un estándar 40 pies de envase del mar o en varios carros.
• Una versión modificada del aerodeslizador con la altura disminuida LxBxH = 6,81x2,20x1,80 m del transporte se puede transportar por los helicópteros MI -8/17 y CH-53 (S-65). Después de descargar del aerodeslizador, el carro o el envase del mar el arte se puede poner en la operación en el plazo de 30 minutos.
• La puerta principal permite el cargamento del ensanchador médico y de otras cargas similares con longitudes hasta 2.6 M.
Parámetros principales
Descripción
Dimensiones máximas LxBxH, m 7.35 x 3.45 x 2.54
Dimensiones estándar del transporte, LxBxH, m 6.81 x 2.20 x 2.22
Dimensiones disminuidas del transporte, LxBxH, m 6.81 x 2.20 x 1.90
La plataforma del cargo dimensiona (versión del cargo) L x B, m 3.40 x 1.80
Dislocación seca, kilogramo 1060
Equipo, bandas. 1
Capacidad de pasajero, bandas. 7
Capacidad de carga, kilogramo 700
Motor (motor diesel opcional) ZMZ 409
Energía del motor, HP 140
La velocidad en el agua tranquila en un viento acelera a 5 m/sec, kilómetro por hora 60
Velocidad en nieve, kilómetro por hora 70
Extiéndase sin el depósito de gasolina adicional, kilómetro 400
Altura máxima del banco vertical overpassable, m 0.3
Ángulo de la subida larga overpassable, grados 6
"Suomi ei luultavasti enää saa ostaa muuta, kuin USA- koneita"
Minkähän maalainen tuokin kone sinusta on?
http://www.tekniikkatalous.fi/metalli/ilmavoimille casavalvontakone fokkerit elakkeelle/a402561
No sitä wikistähän tämä! Siis USA pystyi estämään ko koneen kaupat Venezuelaan! Suomeen se pakotti ottamaan Martin Lockheedin kalliit vermeet. Vastaavat italialaiset olisivat olleet 80% näiden hinnasta! Vastaostoja ei tehty!
Mitähän sinä siitä mietit? i
"Ilmavoimat sai koneet noin vuoden alkuperäistä aikataulua edellä. Venezuela oli tilannut 10 konetta, mutta Yhdysvallat kielsi yhdysvaltalaisilla osilla varustettujen koneiden viennin maahan. Koneiden espanjalainen valmistaja olisi joutunut vaihtamaan joitain koneiden osia toisiin, mikä ilmeisesti muutti ratkaisevasti lentokoneiden hintaa. Venezuela peruutti kaupan elokuussa 2006. [2] [3]
Toukokuussa 2010 Ilmavoimat käytti yhden optionsa. Kone tulee Viestikoelaitoksen käyttöön ja se varustetaan Lockheed Martinin valmistamalla valvontalaitteistolla."
"Siis USA pystyi estämään ko koneen kaupat Venezuelaan! "
Suomi ja Venetsuela ovat poliittisesti ja maantieteellisesti aika erilaisia, kuten myös Usa:n intressit alueella.
"Koneiden espanjalainen valmistaja olisi joutunut vaihtamaan joitain koneiden osia toisiin, mikä ilmeisesti muutti ratkaisevasti lentokoneiden hintaa"
Jos italialaiset osat olisivat olleet niin paljon halvemmat kuin väität, hinnan olisi pitänyt pikemminkin laskea, ei nousta...
"Suomeen se pakotti ottamaan Martin Lockheedin kalliit vermeet. "
Millähän se pakotus käytännössä tapahtui?
"Vastaavat italialaiset olisivat olleet 80% näiden hinnasta! "
Valitettavasti on vain niin että USA on elektronisen tiedustelun ja -sodankäynnin osalta se numero yksi maailmassa. Nythän juuri yhdistettiin kaksi parasta vaihtoehtoa, eurooppalainen kone ja amerikkalaisnen elektroniikka. Ja epäilen hieman sinun tietämystäsi siitä millä hinnalla joku muu olisi suorituskyvyltään täysin samanlaisen laitteiston toimittamaan. Tieto nimittäin lienee sekä kauppa- että sotilassalaisuuksien piirissä.
"Vastaostoja ei tehty"
Läheskään kaikissa kaupoissa ei ole vastakauppoja, lähinnä vain muutamissa todella suurissa ostoissa eivätkä ne usein tee kauppoja sen edullisimmiksi, välillä päinvastoin.
Voi kun taas oli "tyhjentävää" Ymmärrys asioihin puuttuu, mutta googlaus on ruvennut sujumaan paremmin
Valehtelet! Olen Klenkka!
No kiitoksia nyt vaan kaikille, jotka vastasitte asiallisesti esittämääni kysymykseen, mutta nyt minusta tuntuu että tämä keskustelu alkaa mennä aivan muihin aiheisiin ja perin omituisille raiteille, joten eikö olisi hyvä osata jo lopettaa?
Katselin vanhoja valokuviani ja havaitsin että olin nähnyt F4 Phantomeita jossain Suomessa järjestetyssä lentonäytöksessä ja luulin tällöin niitä suomalaiskoneiksi.